|
کتابخانه مسروری حکم آباد بخش بزرگی از کشور را می توان در کتابها پیمود اندرولنگ
| ||
|
اگر میدانستم این آخرین دقایقی است که تو را میبینم،
به تو میگفتم: “دوستت دارم” و نمیپنداشتم تو خود این را میدانی.
همیشه فردایی نیست تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلتهابه ما دهد.
کسانی را که دوست داری همیشه کنار خود
داشته باش و بگو چقدر به آنها علاقه و نیاز داری.
مراقبشان باش. به خودت این فرصت را بده تا بگویی:
“مرا ببخش”،
“متاسفم”، “خواهش میکنم”، “ممنونم” و از تمام عبارات
زیبا و مهربانی که بلدی استفاده کن. هیچکس تو را به
خاطر نخواهد آورد
اگر افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری.
خودت را مجبور به بیان آنها کن!
به دوستان و همهی آنهایی که دوستشان داری بگو: “چقدر
برایت ارزش دارند.”
اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود و روزی با
برچسبها: [ یکشنبه 12 بهمن 1393 ] [ 16:05 ] [ حسین ملکوتی اصل ]
|
||