نهمین جلسه انجمن ادبی ققنوس در ساعت 18/30 عصر روز پنجشنبه در محل سالن مطالعه کتابخانه مسروری برگزار گردید.

حاضران جلسه:

آقایان:رضا ملایی-علی احمدی-محمد احمدی-مهدی برقی-حسین  ملکوتی- احمد عابدی

خواهران:فاطمه حکم آبادی-زهره رشیدی زاده-سحر ملایی-زهرا بداغ آبادی-نگین وکیلی-ساناز حکم آبادی

شرح جلسه:

ابتدا آقای ملایی مسئول کانون ادبی ققنوس ضمن خیر مقدم به حضار و عرض تسلیت به مناسبت سالروز ضربت خوردن امام علی(ع)  

و اولین شب قدر جلسه را با خواندن سوره قدر آغاز نمودند.وسپس بنابر اعلام قبلی توضیحاتی پیرامون مولوی و سبک شعر وی دادند

و دو بیت بسیار زیبا در مورد مثنوی مولوی به شرح ذیل سروده شد.

                                من نمی گویم که آن عالیجناب               هست پیغمبر، ولی دارد کتاب

                                  مثنوی معنوی مولوی                             هست قرآن در زبان پهلوی

 سپس هیجده بیت معروف به نی نامه مولوی را در جلسه خواندند که نشان دهنده " افکار بلند عرفانی مولوی در قالب شعر و تمثیل"

هست.در ادامه آقای ملایی اشاره ای به بیت زیر داشتند که مولانا در کتاب مثنوی معنوی بیان داشته که بسیار زیبا و پر معنی می باشد

                                                          حاصل عمرم سه سخن بیش نیست        

                                                                                                           خام بدم، پخته شدم، سو ختم

درادامه هر یک از اعضای محترم به ارائه آثار خود پرداختند:

سرکارخانم ساناز حکم آبادی که در اولین حضور خود در جلسه درباره زندگی مولوی مطالبی خوانده و سپس شعر"میوه هنر" از پروین اعتصامی را خواندند که در ذیل میخوانیم:

                                     آن قصه شنیدید که در باغ٬یکی روز             از جور تبر٬زار بنالید سپیدار 

                                     کز من نه دگر بیخ و بنی ماند و نه شاخی    از تیشه ی هیزم شکن و اره ی نجار 

                                     گفتش تبر آهسته که جرم تو همین بس      کاین موسم حاصل بود و نیست تورابار
 
                                     تا شام٬نیفتاد صدای تبر از گوش                شدتوده در آن باغ٬سحر٬هیمه ی بسیار

                                     دهقان چو تنور خود از این هیمه برافروخت    بگریست سپیدار و چنین گفت دگربار 

                                     آوخ که شدم هیزم و٬آتشگر گیتی              اندام مرا سوخت چنین ز آتش ادبار 
 
                                     خندیدبرو شعله٬که از دست که نالی ؟!      ناچیزی تو٬کرد بدین گونه تورا خار 

                                     آن شاخ که سر بر کشد و میوه نیارد!!!      فرجام٬به جز سوختنش نیست سزاوار  

                                     جزدانش حکمت نبود میوه ی انسان         ای میوه فروش هنر٬این دکه و بازار

                                     از گفته ی ناکرده و بیهوده چه حاصل        کردار نکو کن٬که نه سودی ست ز گفتار  

                                      آسان گذرد گر شب و روز و مه و سالت     روز عمل و مزد بو.د کار تو دشوار

سپس خانم فاطمه حکم آبادی به مناسبت شهادت حضرت علی حکایتی در مورد کرامات حضرت علی (ع) از کتاب علی ، امیر خورشید و ماه اثر محمدمرتضی اثنی عشری خواندند که بسیار آموزنده بود .

در ادامه خانم بداغ آبادی داستان زیبای خود به نام" عشق بی پایان" را خواندند  که قسمت آغازین آن به شرح ذیل می باشد:

به نام تک یلدای عاشق

نمیدونم این عشق وعاشقی چیه که هر کی از راه میرسه میگه الهی بسوزه پدر عشق و عاشقی

آخه چرا مگه هرکسی عاشقه،کفر کرده است

خب خد ا عاشق می کنه پس گنه نیست آخه منو خدا عاشق کرده.من ندیدمش اما تعریفش و زیبایی اش و اخلاقشو و قد رعناشو و جمال وکمال اونو شنیدم و عاشقش شدم.دوستام میگن عاشق باشی سرت کلاه می ره.میگن از این به بعد عاشقی رو با آ کلاه دار نوشت تا اون موقع بفهمی که سرت کلاه می ره یا نه.اما من میگم من هنوزم...

در ادامه خانم نگین وکیلی داستان کوتاه خود با عنوان"فریاد" رو خواندندکه متاسفانه علیرغم تاکید مکرر که اعضا باید مطالب قبلا در صفحه ای جداگانه نوشته و تحویل مسئول کتابخانه جهت درج در وبلاگ دهند ولی تاکنون تحویل نداده اند.

سپس خانم زهره رشیدی زاده داستان کوتاه خود در مورد شهید ابراهیم همت را خواندند که بسیار زیبا بود

آقای محمد احمدی شعری در مقام حضرت علی(ع) سروده بودند که درادامه می بینیم:

                                            گذشت از سر کوچه، به دوش انبان داشت

                                                                                       کسی که صورت خود را همیشه پنهان داشت

                                           کسی که نیمه شب سر به چاه نخلستان

                                                                                       ز هول و ترس خداوند، چشم گریان داشت

                                          دوباره بوی خدا، کوچه کوچه پیچیده

                                                                                         زمین زیر قد قدمهایش عطر باران داشت

                                         شفق دمیده و چشمش هنوز بیدار است

                                                                                        به لب دعا و مناجات و صوت قرآن داشت

                                        برای مردم این شهر چود دعا می کرد

                                                                                      دعا برای خودش نیز ترک آنان داشت

                                       دوباره طفل یتیمی به پیشواز آمد

                                                                                      و باز در نظرش انتظار یک نان داشت

                                      قدم خرابه نهاد و خرابه در قدمش

                                                                                      به رقص آمده و اشتیاق جانان داشت

                                      دو چشم گوشه نشین خرابه در راه است

                                                                                      فقط به آمدن او همیشه ایمان داشت

                                       ندای مبهمی از آسمان به گوش رسید

                                                                                      و مرد جانب مسجد قدم شتابان داشت

                                    نوای هاتف قدسی ز گوشه محراب

                                                                                       خبر ز فاجعه ای بد برای انسان داشت

                                   تمام لذت عمر همین است

                                                                                      که مولایم امیرالمومنین است(2)

جناب آقای احمد عابدی از دیگر اعضا شعری از فرامز عرب عامری خواندند که بسیار با معنی بود

 آٔقای علی احمدی نیز به مناسبت قطعه شعری به مناسبت مقام و منزلت حضرت (ع) سروده بودند به شرح ذیل:

                                آقای کهنه پوش فدای تو جان ما                   حق لدیک یا علیا مظهر الهدی

                                ای عدل تو زبانزد هر مجلس و نقال               یا صاحب الرسول فی الضر و البلا

                               سلطان بی عمارت و بی کاخ و کهنه پوش       دروازه علوم نبی جان مصطفی

                               ای وای از آن شقی که در آن صبح پر بلا        برکند ریشه عدالت و زهد از میان ما

                              ای وای از آن شقی که به تیغ عناد و جهل       افکند این چنینه آتش حسرت به جان ما

                             از خاک پر کشید و رفت غریبانه بو تراب           افسوس و آه مانده به ج انهای بی نوا

                             زوج البتول رفته بر مهمانی رسول                  با سینه ای پر از حکایت بی مهری و جفا

                            دیگر نزاید همچو علی مادر کسی                 دیگر به دهر نیز نیاید چو مرتضی

در انتهای نیز آقای ملایی شعر زیر را خواندند:

                            ای دل ز چه غمگینی مولات علی باشه            او چشم دل احمد نور ازلی باشه

                           سر سلسله ی مردان کرار به هر میدان              چشم دل و نورجان فیض نبوی باشه

                            قفل دل گمراهان بردست و دعای اوست            جان داروی مشتاقان شاه علوی باشد

                           هجش ز پی قرآن آن مظهر بی نقصان                 آمد ز دل و از جان بی نقص و جلی باشد

                           در روز قدیر آمد الملکت رسول الله                       بعد ازتو پسرعمت مولا و ولی باشد

                           هر لحظه به خود گوید مجنون دل آکنده                ای دل ز چه غمگینی مولات علی باشه

جلسه راس ساعت 19/30 عصر با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد به پایان رسید.

 درد ودلهایتان را محبوس نکنید!!!

شاید شما هم حرفی برای گفتن داشته باشید!

 وعده ما : پنجشنبه ها    ساعت 18/30  

سالن مطالعه کتابخانه مسروری

به دوستان خود اطلاع دهید

پرتال آکاایران سایت دین و اندیشه آکا بخش دین و اندیشه قسمت امامت- روایات وارده در شأن علی علیه السلام در منابع اهل سنت

روایات وارده در شأن علی علیه السلام در منابع اهل سنت

1) على با قرآن و قرآن با على است
از امّ سلمه روایت شد که گفت: از پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله شنیدم که مى فرمود: على با قرآن است و قرآن با على است، از هم جدا نمى شوند تا نزد حوض کوثر بر من وارد مى شوند. (1)...

امامت - روایات وارده در شأن علی علیه السلام در منابع اهل سنت

2)حق با على و على با حق آمیخته است و ابداً از هم جدا نمى شوند
ابو ثابت غلام ابوذر(رحمه الله) گفت: بر امّ سلمه وارد شدم و او را گریان دیدم در حالى که امیرالمؤمنین علی علیه السلام ـ را یاد مى کرد و مى گفت: از رسول اکرم صلى الله علیه وآله شنیدم مى فرمود: على با حق است و حقّ با علی علیه السلام است و هرگز از یکدیگر جدا نمى شوند، تا در روز قیامت در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند. (2)

3) پیامبر شهر علم و على باب آن
ابن عباس مى گوید: پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: منم شهر علم و على درِ آن شهر، پس هر کس علم مى خواهد از درِ شهرِ (علم) وارد شود. (3)

4) دوستان علی علیه السلام ـ مؤمن و دشمنان او منافق هستند
زرّ بن جیش گفت از علی علیه السلام ـ شنیدم که مى فرمود: قسم به خدایى که دانه را بشکافت و مخلوقات را به وجود آورد پیمانى است که پیغمبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم با من کرده است که: (اى على) تنها شخص مؤمن دوستدار تو است و کسى با تو دشمنى نمى کند مگر شخص منافق. (4)
از عمرو ابن شاس روایت است که از پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم شنید که مى فرمود: هر کس على را بیازارد در حقیقت مرا آزرده است

5) علی علیه السلام ـ و شیعیان او رستگارند
از امیرالمؤمنین علی علیه السلام روایت شده که فرمود، پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم فرمودند: 
یا على روز قیامت گروهى از قبرهاى خود بیرون مى شوند که لباسشان نور است و بر ناقه هایى از نور سوار مى باشند که لجامهاى آن ناقه ها از یاقوت سرخ است و فرشتگان، آنان را به سوى محشر حرکت مى دهند، پس علی علیه السلام ـ گفت: تبارک اللّه، این قوم چقدر در پیشگاه خداوند گرامى هستند! رسول خداـ صلى الله علیه وآله وسلم ـ فرمود: یا علی علیه السلام ـ آنان شیعیان و دوستداران تو مى باشند، که تو را به دوستى من دوست دارند و مرا به دوستى خداوند دوست مى دارند، آنان در روز قیامت کامیاب و رستگارند. (5)

6) پیامبر صلى الله علیه وآله و علی علیه السلام حجت خداوند بر بندگانش
انس گوید رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: من و على حجّت خداوند بر بندگانش هستیم. (6)

7) هر کس بر علی علیه السلام آزار رساند پیامبر صلى الله علیه وآله را آزرده است
از عمرو ابن شاس روایت است که از پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم شنید که مى فرمود: هر کس على را بیازارد در حقیقت مرا آزرده است. (7)

8) دوست داشتن علی علیه السلام ـ (در اندیشه و عمل) سبب بخشش گناهان
ابن عباس گفت که پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم ـ فرمود: دوست داشتن على بن ابى طالب، سیّئات و گناهان را مى خورد (و نابود مى کند) همان گونه که آتش هیزم را مى خورد (و از بین مى برد)(8).

9) اطاعت از علی علیه السلام ـ اطاعت از پیامبر است
ابوذر مى گوید: پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: هر کس از من اطاعت کند از خدا اطاعت کرده است و هر کس از من دورى کند از خدا دورى کرده است و هر کس از على اطاعت کند، از من اطاعت کرده است و هر کس از على اطاعت نکند، از من اطاعت نکرده است(9).

10) علی علیه السلام رهبر تمام مؤمنین است
عمرو بن میمون از ابن عباس نقل مى کند که رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم به علی علیه السلام ـفرمود: یا على تو بعد از من ولى و رهبر تمام مؤمنین هستى». (10)

11) علی علیه السلام آقاى دو جهان است و دوستى او دوستى خدا است
ابن عباس مى گوید: رسول خداصلى الله علیه وآله وسلم به علی علیه السلام ـ نگاه کرد و فرمود: (یا) على تو آقاى دنیا و آخرت هستى، هر کس تو را دوست دارد به حق مرا دوست داشته است. دوستى تو دوستى خداست، و هر کس تو را دشمن بدارد با من دشمنى کرده است، دشمنى با تو دشمنى با خداست. واى بر کسانى که بعد از من تو را دشمن بدارند. (11)
این ها نمونه هایى از روایات وارده در منابع اهل سنت، درباره فضائل امیرمؤمنان حضرت علی علیه السلام است. 
پی نوشت ها:
1. أبى عبداللّه الحاکم النیسابورى، المستدرک على الصحیحین. بذیله التلخیص للحافظ الذّهبى (دار المعرفة، بیروت ـ لبنان) ج 3، ص 124. حاکم بعد از نقل این حدیث مى گوید: هذا حدیث صحیح الاسناد و در ذیل مستدرک حافظ ذهبى نیز بعد از نقل حدیث فوق مى گوید: این حدیث صحیحى است. ـ شیخ سلیمان قندوزى حنفى، ینابیع المودة، باب 20، ص 103. ـ سیوطى، تاریخ الخلفاء، ص 173 (باب فضائل علی علیه السلام ـ ). ـ متقى هندى، کنزالعمال، ج 11، ص 603 (مؤسسة الرساله بیروت، چاپ پنجم). 
2. ترجمه الامام على بن ابیطالبـ علیه السلام ـ (با مشخصات سابق) ج 3، ص 119، ح 1162. ـ حاکم، المستدرک، (با مشخصات سابق) ج 3، ص 124، ح 61، فرائد المسطین، (با مشخصات سابق) ج 1، ص 439. ـ شیخ سلیمان قندوزى حنفى، ینابیع المودة، باب 20، ص 104. ـ هیثمى، مجمع الزوائد، ج 9، ص 135. 
3. اسد الغابة فى معرفة الصحابه (با مشخصات سابق) ج 4، ص 22. ـ فرائد المسطین، (با مشخصات سابق) ج 1، ص 98، ح 67. ـ البدایة و النهایة (با مشخصات سابق) ج 7، ص 359. ـ المستدرک على الصحیحین (با مشخصات سابق) ج 3، ص 126. ـ ترجمة الامام على بن ابى طالب (با مشخصات سابق) ج 2، ص 464، ح 984. 
4. الحافظ أبى عبدالله محمد بن یزید القزوینى ابن ماجه، سنن، تحقیق: محمد فؤاد عبدالباقى (بیروت، دار احیاء التراث، 1395 هـ ق 1975 م. فرائد السمطین (با مشخصات سابق) ج 1، ص 130، ح 93ـ95. ـ البدایة و النهایة (با مشخصات سابق) ج 7، ص 355. ـ ترجمه الامام على بن ابى طالب علیه السلام ـ (با مشخصات سابق) ج 2، ص 190، ح 6740. 
5. ترجمة الامام على بن ابى طالب (با مشخصات سابق) ج 2، ص 346 و 846. ـ گنجى شافعى، کفایة الطالب، باب 86، ص 313. ـ هیثمى، مجمع الزوائد، ج 10، ص 21 و ج 9، ص 173. ـ بلاذرى، حدیث 215، شرح حال امیرالمؤمنین از انساب الأشراف، ج 2، ص 182، ط 1. 
6. ترجمة الامام على بن ابى طالب علیه السلام ـ (با مشخصات سابق) ج 2، ص 272، ح 793 تا 796. ـ خطیب، شرح حال محمد بن اشعث، تاریخ بغداد، ج 2، ص 88. ـ ابن مغازلى، مناقب، حدیث 67 و 234، ص 45 و 197، ط 1. ـ ذهبى، میزان الاعتدال، ج، ص 128، شماره 8590. ـ شیخ سلیمان قندوزى حنفى، ینابیع المودة، باب مناقب السبعون، ص 284، حدیث 57
7. ترجمه الامام على بن ابى طالب علیه السلام ـ من تاریخ مدینة دمشق (با مشخصات سابق) ج 1، ص 388، ح 459. ـ المستدرک الصحیحین (با مشخصات سابق) ج 3، ص 122. حاکم بعد از نقل این حدیث مى گوید: هذا حدیث صحیح الاسناد. ـ شیخ سلیمان قندوزى حنفى، ینابیع المودة، باب مناقب السبعون، ص 275، حدیث 9. ـ احمد بن حنبل در عنوان «حدیث عمرو بن شاس الاسلمى» از المسند، ج 3، ص 483، ط 1. 
8. ابن عساکر، شرح حال امام علی علیه السلام ـ ، تاریخ دمشق، ج 2، ص 103، حدیث 607 (شرح محمودى). ـ خطیب، شرح حال احمد بن شبویة بن معین موصلى، تاریخ بغداد، ج 4، ص 194، شماره 1885. ـ متقى هندى، کنزالعمان، ج 15، ص 218، شماره 1261. ـ شیخ سلیمان قندوزى حنفى، ینابیع المودة، باب مناقب السبعون، ص 279، حدیث 33. در باب 56، ص 211 و نیز در ص 252. 
9. المستدرک الصحیحین (با مشخصات سابق) ج 3، ص 121. حاکم بعد از نقل حدیث فوق مى گوید: هذا حدیث صحیح الاسناد. 
10. ابوالفراء الحافظ ابن کثیر الدَّمشقى، البدایة و النهایة (بیروت ـ لبنان، مکتبة المعارف) ج 7، ص 346. 
11. البدایة و النهایة (با مشخصات سابق) ج 7، ص 356. 
امامت - فضائل امام علی علیه السلام
ویرایش وتلخیص:آکاایران

**************
پیامبر اکرم (ص): 
«هر کس شب قدر را احیا بدارد تا سال بعدی عذاب از او برداشته می‌شود» 

**************
پیامبر اکرم (ص): 
«هرکس شب قدر را با ‌ایمان و محاسبه بیدار ماند تمام گناهان گذشته

و آینده‌اش بخشیده می‌شود» 

**************
امام صادق (ع):
«قلب ماه رمضان شب قدر است» 

**************
امام صادق (ع): 
«حضرت درباره شب قدر فرمود: ‌شب فاطمه است و قدر خداوند است

پس هر کس حق شناخت فاطمه را به جا آورد، ‌شب قدر را درک کرده است» 

**************
امام صادق (ع): ‌
«تقدیرات در شب نوزدهم است و حتمی شدن آن در شب بیست و یکم و امضای آن در

 شب بیست و سوم»

کاری از: قره باغ
مجوز نشر: صاحب اثر

عسگری الحکما ( عسگری ) : بنگر که حق الزوجه را چه اندک داده اند ؟ با این حق الولد دیگر از مکتب رفتن اولاد ذکور نیز باید چشم فرو بست .
نیازی الدوله ( نیازی ) : عنقریب نقشی خواهم بست در کتب و تواریخ که این چه حکمت حاکمان است ؟ فکر تعدد زوجین را باید به فراموشی سپرد مگر نه اینست در ... لا اله الا الله.

مدیر السلطنه ( مدیر سایت ) : چگونه می توان این اخبار را به بلاد دیگر رسانید ؟! باید از کبوتران نامه بر و چاپار سود جست یا ...؟!
اختر الصبح ( ستاره صبح ) : سالها بگذرد نیز اینست حکایت ؛ برادر ، روحمان از کالبد خارج گشت و فریاد رسی ... نگرد نیست . 

در این هوای گرم و با این کولر کتابخانه چکار کنیم.؟ از این بابت از همه اعضای محترم که این شرایط تحمل میکنند سپاسگزارم.

به یاد کودکان مظلوم غزه!!!

درزمان های نه دوردوردور                  آسمان آبی و من هم کورکور
دختری قورو دماغش بس بلند            قد او کوته درونش هم نژند
مادری کو از درازی قدش                   می توانم گفت اورا مهوشش!
مادر بیچاره اش در هر زمان              هم به کوی وهم به کوچه ناگهان،
درپی شویی برای دخترش               دختر مه روی زیبای ترش!؟
تا مبادا دخترک ترشی شود             ترش گشته،لاجرم منشی شود
هرجوان او را بدیدی در توان              هر چقد میداشت میکردی فغان
کو دماغش بس بزرگ است وبلند      ژست نا جورش چنین هست و چنان
مادر بیچاره فکر چاره کرد                 چاره ی درد دل صد پاره کرد
گفت مادر می شناسم دکتری          او به صد حیله نماید دختری!!!!!
تیغه ای دارد دوای بینی اش             بینی وی را نماید سیخ وش!
او زبینی کم کند در ثانیه                 هم زقد وهم زبالاهم تنه  
دخترک نالان که ای مادر چرا            بینی ام را کم کنی از انتها
بینی ام رامن نه در هر دو جهان       کم نمیگردانمش این را بدان
مادرش گفتا الا ای نور جان             چاره ی درد تو هست،این را بدان
تا توانی گوش بر دکتر بده               بینی خود را به غیر او مده
تا مگر یک نوجوان شوخ وشنگ        گیر آورده برایت ازفرنگ
گفت مادر با صدایی بس حزین         در کنارشوی خود ای نازنین
بس بزرگ است آن دماغ مهجبین      پس به دکتر بر تو اورانور عین
تاکه کوتاهش کند او این دماغ           بر فرنگش برده همچون یک کلاغ 
کمکمک تامی تواند آن جگر              کم کند از طول این بی پاوسر
شوی اوگفتا ندارم هیچ پول              بهر زیبا کردن دخت خجول
من ندارم پول بردن بر فرنگ              ای زن بیچاره ی پرشوخ وشنگ
عاقبت یک مردکی همچون خود       خر شود گیرد ورا بیبیش وکم
پای خود در کفش کردی آن زنک         خواهمش کردن عمل آن دخترک
من به هر حیله کنم این پول جور       بهرزیبا کردن این ذوق کور
ای خدا ای چاره ساز دردها              ای اله وای ندای بی صدا
دردما را چاره کن ای باوفا                ما که بودیم بنده ای کم اشتها
مادر بیچاره هر روزوشبان                می برفتی درپی آن مهربان
تارفیقی گفت ای آرام جان               کن فدا یک کلیه را بهر جوان 
مادر بیچاره هم این کار کرد               رفت زیر تیغ وگشتش روی زرد
الغرض آن مادر بیچاره مرد                 بی عمل آن دخترک هم جان سپرد
در عزاشان مرد بیچاره زغم               داد جان خویش را بی بیش و کم
نکته ها باشد دراین طنزای جوان        تا مبادا تو خوری مکر فلان
تیز بین وعاقبت اندیش باش              هم به فکر دیگران هم خویش باش

هفتمین جلسه انجمن ادبی در اولین هفته ماه مبارک رمضان استثنائا به علت برگزاری جلسه ختم قرآن در مسجد جامع ،راس ساعت 6/30 دقیقه عصر روز پنجشنبه 1393/04/13 در محل کتابخانه مسروری حکم آباد برگزار گردید.

من متاسفانه نتونستم دراین جلسه شرکت کنم ولی از قرار معلوم تقریبا اکثر اعضا در این جلسه شرکت داشتند.طبق صبحتی که با آقای ملایی بعد از جلسه داشتم ایشان شعر طنز آقای علی احمدی و شعری طنز از محمد خرمشاهی را جهت درج در وبلاگ به بنده دادند که در ادامه می بینیم:

شعر طنز آٍٔٔقای علی احمدی

             از قدیم ایام پوشاک من و تو این نبود                جنس پوشاک من و تو ساخته در چین نبود

       بود اگر روپوش و پیراهنی و مانتوی        بن گمان پوشاک مردم جنسشان از چین نبود

درمرام بانوان با عفاف این زمین           جز حجاب و عفت و شرم و حیا آئین نبود

             زن چو مروارید در بطن صدف مستور بود           این همه ساپورت پوش و مانکن رنگین نبود

  زندگی ساده بود و شرط های ازدواج ماشین شاسی بلند و مهریه ی سنگین نبود

مایه فخر و مباهات و دلیل برتری            باغ ویلای شما و شاسی ماشین نبود

  گر چه نان خور داشت بابا بیشتر حق ز ده       لیک بهر روزی اولاد خود غمگین نبود

   بود محکم بند ایمان و حیای مردمان           معصیت در کام مردم این قدر شیرین نبود

         الغرض هر چند وضع مردمان عالی نبود   کوچه های شهر ما اینسان که هست آذین نبود

لیک در دل های مردم بی گمان و بی گمان     جز توکل،جزرضا، جز عافیت آئین نبود

سرکارخانم سحر ملایی نیز قطعه شعر طنزی از کتاب طنز میلاد ص 212 انتشارات کیهان چاپ اول 1376 از محمد خرمشاهی خواندند به شرح ذیل:

                                    مشدی عباس، جهان جای  تن آسانی نیست      زندگی کردن امروز به آسانی نیست

                                    روغن ناب نباتی بخور و جیک نزن                        زان که دیگر اثر از روغن حیوانی نیست

                                   از همان روز که شد قیمت اجناس گران                 مثل سابق خبر ازدادن مهمانی نیست

                                   شکوه از دست گرانی همه دارند امروز                  منحصر بر قمی و رشتی و تهرانی نیست

                                   آنکه شد تابع فرهنگ اجانب به یقین                    یک چنین آدم بی عاطفه ایرانی نیست

                                   کله ی بنده که تاس ازغم ایام شده است        هیچ محتاج به اصلاح و به سلمانی نیست

                                   پول باید بدهی تا بخوری ماهی و مرغ               در هتل صرف غذا مفتی و مجانی نیست

                                   هست بالای سرت تا که خداوند چه غم                زیر پای تو اگر قالی کرمانی نیست