1-     کتاب نمی خوانیم زیرا نیازی به کتاب احساس نمی کنیم.

2-     کتاب نمی خوانیم زیرا دچار خود شیفتگی فرهنگی شده ایم.

3-     کتاب نمی خوانیم زیرا از شک کردن در پایه های نظری مان می ترسیم.

4-      کتاب نمی خوانیم زیرا احساس می کنیم به قله های یقین رسیده ایم.

5-      کتاب نمی خوانیم زیرا فکر می کنیم مسئله ی مبهمی وجود ندارد.

6-      کتاب نمی خوانیم چون کتاب خواندن کار سختی است.

7-      کتاب نمی خوانیم چون دچار تنبلی و بی حالی شده ایم .

8-      کتاب نمی خوانیم زیرا بیش از حد ساده انگاریم و ذهن بسیط داریم.

9-      کتاب نمی خوانیم زیرا هیچ چیز برای ما جدی نیست.

10- کتاب نمی خوانیم زیرا به تدریج ،پیمانه ی معرفتی مان ظرفیت خود را از دست داده است.

11-  کتاب نمی خوانیم زیرا به تناقضات درونی مان آگاه نیستیم.

12-  کتاب نمی خوانیم زیرا ملتی توده وار هستیم .

13-  کتاب نمی خوانیم زیرا ارزش دانایی و آگاهی را نمی دانیم.

14-  کتاب نمی خوانیم زیرا: سطح خوشایندهای ما به نحو رقت آمیزی نزول کرده است.

15-  کتاب نمی خوانیم زیرا: نمی دانیم و نمی دانیم که نمی دانیم.
همان چیزی که با عنوان جهل مرکب از آن نام می برند.

16-   کتاب نمی خوانیم زیرا: راه تقلید و پیروی و تبعیت را راحت تر یافته ایم.

17-  کتاب نمی خوانیم زیرا: تن به تحقیر ندانستن داده ایم و به این تحقیر هم عادت کرده ایم. حقارت جهل، آزارمان نمی دهد. نادانی را عیب نمی دانیم.

18-  کتاب نمی خوانیم زیرا: در فرهنگ جاری مان، گفت و گو را کنشی فضیلت مندانه نمی دانیم و مهارت گفت و گو نداریم.

19-  کتاب نمی خوانیم زیرا: زندگی پر هیاهو و نمایشی را برگزیده ایم. ما دچار وضعیت اسف باری گشته ایم.

20-  و بالاخره، کتاب نمی خوانیم زیرا، در مجموعه ی زندگی اجتماعی مان، دانا شدن و خردمندانه زیستن، جایی ندارد و دردی از ما دوا نمی کند.